Obrzydliwi są bohaterowie – dziennikarz Duke (Johnny Depp) i adwokat Dr Gonzo (Benicio del Toro) – których można określić, posługując się słowami jednego z nich, jako pojebów w świecie pojebów. Obrzydliwe są narkotyczne wizje. Nie mniej obrzydliwe jest Las Vegas, piekło kiczu, spełnienie nie tyle “amerykańskiego snu”, co raczej “amerykańskiego koszmaru”.
To początek recenzji filmu, który powstał na podstawie powieści Huntera S. Thompsona Lęk i odraza w Las Vegas.Powieść ta ukazała się po raz pierwszy w 1972 roku i natychmiast uczyniła autora, jedną z największych osobowości w historii literatury w Stanach Zjednoczonych, ikoną kultury popularnej.

Bohaterowie książki, Raoul Duke i jego samoański adwokat, Doktor Gonzo, wyruszają w szaloną podróż w poszukiwaniu amerykańskiego snu, nurzając się w kolejnych falach narkotycznych wizji i przemocy.

Ale ta szaleńcza wyprawa jest tylko pretekstem do pokazania Ameryki w momencie przełomu, u schyłku epoki dzieci kwiatów i na chwilę przed tym, jak rządy Nixona obudziły w kraju atmosferę spisków i podejrzeń.

Narkotyczne odurzenie staje się tylko dowodem bolesnego realizmu i braku złudzeń, których wyznawcami są Raoul Duke i Doktor Gonzo, a ich postawa okazuje się świadomą ucieczką przed nieuchronną, opresyjną rzeczywistością.

Na podstawie książki powstał film Terry’ego Gilliama “Las Vegas Parano” z Johnym Deepem w roli Raoula Duke’a – doktora nauk dziennikarskich.

Oceń ten wpis:

(1 votes, average: 4,00 out of 5)

 Loading ...