W czasie II wojny światowej Clavell był kapitanem Królewskiej Artylerii. W 1942 roku dostał się do japońskiej niewoli i został zesłany do obozu.

Tam też rozgrywa się akcja jego powieści, jednego z najciekawszych dokumentów literackich czasów wojny – japoński obóz w Changi koło Singapuru, gdzie przebywa kilkanaście tysięcy alianckich jeńców wojennych. Przetrwanie w takim obozie to dla wielu nie lada wyczyn.

Amerykański kapral nazywany przez współwięźniów Królem jako jedyny nie akceptuje twardych realiów obozowego życia, starając się żyć jak człowiek wolny. Nie brakuje mu niczego.

Znienawidzony przez towarzyszy niedoli, dzięki osobistemu sprytowi, inteligencji i odwadze wykorzystuje każdą sposobność, by powiększyć zakres swojej władzy nad własnymi oficerami, jak też ich japońskimi ciemiężycielami.
Czytaj dalej…

Powieść P. Boulle Most na rzece Kwai stała się głośna jako scenariusz filmu pod tym samym tytułem.

Akcja rozgrywa się na terenie Syjamu w czasie II wojny światowej w obozie angielskich jeńców wojennych internowanych przez Japończyków.

Kanwa tego dramatu jest nie tylko autentyczna, ale w swej realności nawet tragiczniejsza, niż to przedstawili autorzy filmu. Do budowy kolei ściągnięto przeszło 60 tysięcy jeńców alianckich wziętych do niewoli podczas walk w Azji i na Pacyfiku oraz ponad ćwierć miliona robotników azjatyckich różnych narodowości. Pracowały jednocześnie dwie brygady, jedna od strony Birmy, druga w Tajlandii. Bezlitośnie poganiane, przedzierały się przez malaryczną, zalewaną ciągłymi deszczami dżunglę, w warunkach, które wyniszczały jeńców w zatrważającym tempie.
Czytaj dalej…

Na tę książkę składają się teksty markowych autorów kryminałów.
Lista autorów tego zbioru opowiadań jest imponująca: Michael Connelly, John Connolly, Jeffery Deaver, Nelson DeMille, Joyce Carol Oates i kilkanaście innych, zachęcających do lektury nazwisk.

Zaletą “Niebezpiecznych kobiet” jest  różnorodność gatunkowa. “Pawilon pana Graya” Johna Connolly’ego to właściwie horror. “Louly i śliczny chłopiec” Elmore’a Leonarda jest balladą rabunkową, trochę w stylu “Bonnie i Clyde”. By oddać jej ton, wystarczy zacytować dwa zdania o tytułowej postaci: “W roku 1918 jej tata, parobek z Tulsy, wstąpił do marines i został zabity w Bois de Belleau podczas wojny światowej. Pociągając nosem, mama wyjaśniła Louly, że to las we Francji”.

Motyw przewodni zbioru „femme fatale” -to ponoć spotkanie z najbardziej uwodzicielskimi i nieprzewidywalnymi kobietami, jakie tylko można sobie wyobrazić!

Wydany przez wydawnictwo BELLONA Okręt to opis wojennych doświadczeń Buchheima – szybko stał się światowym bestsellerem. Sukces powieści należy przypisać zarówno jej tematowi, jak i niezaprzeczalnym walorom literackim. Jeden z krytyków stwierdził, że Buchheim:

z Melvilleowskim opętaniem i brutalnością Mailera maluje to mroczne królestwo wojny podwodnej, ów świat, którego prawie nikt nie zna.

Okręt to zarówno swoisty rachunek sumienia naocznego świadka i uczestnika wydarzeń, jak i przestroga dla współczesnego świata, przestroga dla ludzi, którzy zbyt łatwo zapomnieli o doświadczeniach drugiej wojny światowej. Czytaj dalej…

Christian Andersen Baśnie

Baśnie, które opublikował Hans Christian Andersen w 1835 r. nie były pionierem tego gatunku, już lata wcześniej Charles Perrault wydał swój zbiór we Francji, zaś niemieccy bracia Grimm zdobyli rozgłos, gdy Andersen był kilkuletnim chłopcem.

To jednak Andersen zrewolucjonizował gatunek, wykorzystując w baśniach własne pomysły i używając do tego potocznego pełnego humoru stylu, zaś jego poprzednicy zebrali i spisali baśnie ludowe.  Ponadto wyposażył w myśli, uczucia i mowę zwierzęta, rośliny i zabawki – ołowiane żołnierzyki, porcelanowe pasterki i papierowe wycinanki, z których wykonywania zresztą sam słynął. W ten sposób odmienił oblicze literatury dziecięcej, do jego czasów zastygłej w moralistycznym skostnieniu. Bez niego nie byłoby “Alicji w krainie czarów”, “Kubusia Puchatka” ani “Harry’ego Pottera”.

Baśnie Andersena

Gwiazdą wydawniczą jest trzytomowe i pełne wydanie wszystkich 164 baśni i opowieści Hansa Christiana Andersena tłumaczone po raz pierwszy bezpośrednio z języka duńskiego. Autorka przekładu, pani Bogusława Sochańska, dyrektorka Duńskiego Instytutu Kultury, została laureatką prestiżowej duńskiej nagrody Hansa Christiana Andersena i tym samym dołączyła do grona wybitnych i zasłużonych dla Danii postaci, wśród których są m.in.: królowa duńska Margerita II i Günter Grass. Zaletą nowego przekładu jest staranie o wierność Andersenowi, zarówno jeżeli chodzi o język, prosty, oddający zalety ustnej opowieści, jak i nie zawsze przez poprzednich tłumaczy wydobywane wspaniałe poczucie humoru, zmysł satyryczny i komediowy. Dzięki szczegółowym przypisom, częściowo przetłumaczonym z wydania duńskiego, a częściowo stworzonym przez tłumaczkę, czytelnik ma możliwość poznać szeroki kontekst historyczno-kulturowy, w jakim powstawały poszczególne utwory.

Warto zwrócić uwagę na ilustracje, na które składają się wycinanki samego pisarza. Eleganckie wydanie trzech tomów w twardej oprawie i pudełku powstało specjalnie z okazji 200-lecia urodzin pisarza.
Czytaj dalej…