Powieść Dennisa Lehane`a bezkompromisowo opisuje polityczne i społeczne niepokoje w kraju, stojącym na rozdrożu między przeszłością i przyszłością. Autor przedstawia losy dwóch bostońskich rodzin, białej i czarnej, w pełnych dramatyzmu latach pierwszej wojny światowej.

Młody policjant Danny Coughlin, syn znanego i popularnego kapitana policji, przenika do środowiska emigrantów i anarchistów, by ścigać niebezpiecznych radykałów. Luther Laurence, uciekający przed gangsterem z Tulsy, pracuje u rodziny Coughlinów i rozpaczliwie stara się wrócić do ciężarnej żony.

W powieści pojawiają się najsławniejsi ludzie owych czasów - Babe Ruth, Eugene O’Neill, lewicujący działacz Jack Reed, W.E.B. DuBois, założyciel Narodowego Stowarzyszenia na Rzecz Kolorowych, Mitchell Palmer, bezlitosny prawnik Wodrowa Wilsona, ścigający czerwonych, przebiegły gubernator Massachusetts Calvin Coolidge i ambitny młody prawnik z Departamentu Sprawiedliwości, John Hoover.

Kulminacyjnym momentem akcji, osnutej na niektórych kluczowych wydarzeniach tamtych lat - w tym epidemii grypy hiszpanki - jest strajk bostońskiej policji w 1919 roku. Lehane analizuje zbrodniczą przemoc i niepohamowaną dynamikę życia w kraju wstrząsanym wewnętrznymi niepokojami. Danny, Luther i ich bliscy rozpaczliwie starają się odnaleźć własną tożsamość w coraz bardziej burzliwych czasach. Stopniowo stają się dla siebie rodziną i wspólnie stawiają opór nadciągającej fali biedy, kłopotów i nadziei, która odmieni ich życie.

Wciągająca epicka historia o rodzinie, miłości, władzy, żądzy i polityce. Popis literackiej wirtuozerii.

Czytaj dalej…

Skąd Astrid Lindgren czerpała pomysły do swoich książek, tak bliskich dzieciom? Oczywiście z własnego dzieciństwa! Przygody Astrid to biograficzna opowieść dla dzieci o dziecięcych latach Astrid Lindgren. Towarzyszymy jej w zabawie, nauce i wszelkich figlach. Poznajemy jej rodzinę oraz całe grono otaczających ją osób, z których wiele stało się inspiracją do postaci stworzonych póżniej przez pisarkę. Książka aż kipi od ilustracji Evy Eriksson, przeplatanych czarno-białymi fotografiami z dzieciństwa Astrid.

Co kilka stron pojawiają się specjalne żółte rozdziały, z których dowiemy się, jak Astrid Lindgren wykorzystała póżniej w swoich książkach opisywane miejsca, zdarzenia i osoby. Tu z kolei przypomnimy sobie kultowe już ilustracje Björna Berga, Ilon Wikland czy Ingrid Vang Nyman. Czytaj dalej…

Brytyjski pisarz James Graham Ballard, autor m.in. autobiograficznej powieści “Imperium Słońca”, zmarł w wieku 78 lat.
Agentka pisarza Margaret Hanbury, która poinformowała o śmierci Ballarda, powiedziała, że zgon nastąpił po długiej chorobie.

Książka “Imperium Słońca”, której bohater - podobnie jak Ballard - przebywał w czasie II wojny światowej w japońskim obozie dla internowanych, została sfilmowana w 1987r.

“Morze słów, ocean milczenia” - najnowsza książka Ilony Hruzik. Wartościowa literatura dla najbardziej wymagających.

Młoda kobieta wraca z pracy do domu, gdzie czeka na nią ośmioletni syn. Do domu jednak nie dojdzie. Uprowadzona przez znajomych zostaje uwięziona w piwnicy. Jedyną osobą, na pomoc której liczy, jest siostra. Ta jednak ma dla niej wyłącznie bezduszną radę: “Postaraj się szybko umrzeć”.

Wydaje się, że ofiara nie ma już żadnej szansy na ocalenie, że czeka ją albo przyszłość w domu publicznym, do którego zostaje sprzedana, albo wyjście, jakim jest odebranie sobie życia. Dziewczyna, odcięta od świata, może tylko raz na kilka dni opuścić piwnicę, przejść do mieszkalnej części domu, by się wykąpać i pozabierać z kuchni jedzenie. Coraz częściej i coraz dłużej rozmawia przy tej okazji z jednym z przestępców, Tomaszem Góreckim.

Tomasz jest młodym, twardym i kpiąco-cynicznym facetem, świetnie w życiu ustawionym, z przeszłością, która jest okryta  tytułowym “oceanem milczenia”. W miarę upływu czasu pomiędzy Tomem a uwięzioną dochodzi do osobliwej więzi, rodzi się sympatia i nienawiść, raz Górecki chroni ją przed swoimi kolegami, innym razem szarpie za włosy i siłą sprowadza do piwnicy, by mu przypadkiem nie uciekła.

Spędza z dziewczyną coraz więcej czasu, potem robi sobie wymówki o uczucia, których niespodziewanie doświadcza. Chociaż umówili się, żeby wspólnie spędzane chwile traktować jako niezobowiązującą rozrywkę, do głowy Toma wkrada się jakiś cień, jakaś mroczna świadomość, że zabawa staje się kunsztownym oszustwem.

Wyrzuty sumienia Górecki próbuje utopić w alkoholu. Wódką chce wypłukać podły nastrój, łzawe tajemnice. Zupełnie bezskutecznie. Chwilami ma chęć zabić i ofiarę, i siebie - za to, że jest tak wrednym, głupim gnojkiem, że kocha pieniądze i układy, że obawia się kolegów, przyszłości innej niż ta, do której się przyzwyczaił.

Wizyty wspólników to ciągnące sie tygodniami pasmo okrucieństwa i przemocy względem dziewczyny. Żaden z nich nawet się nie domyśla osobliwych relacji, jakie łączą Tomasza z ofiarą. Sympatia, jaką niechcący obdarzył dziewczynę, jest wyłącznie jego sprawą i sam musi się z nią uporać. Czy spełni wstrząsającą prośbę swej ofiary, gdy ta błaga:

” Proszę, zabij mnie, zanim to zrobią twoi koledzy. Oni nie maja litości! ”
Pisarstwo Ilony Hruzik jest wyjątkowo dojrzałe. Autorka potrafi ukazać ból zadawany sobie i innym w sposób, w jaki to czynią mistrzowie pióra. Rzeczowy i zwarty styl narracji połączony jest z liryzmem i subtelnością. Czytając ‘Morze słów, ocean milczenia’ jest się pod wrażeniem tej skali.